ADRIE NOY KOMT!
Zoals bekend: op zondag 26 augustus 2007
In de Drutense sporthal aan de Heuvel: de clinic is van 10 uur tot 11.45.
Vervolgens gaan we naar het café voor een korte pauze en dan een kleine beamerpresentatie van Adrie, die daarna jullie vragen zal beantwoorden.

Suggestie van Adrie: bedenk vast wat je zelf of als vereniging wilt vragen. Mag technisch zijn of organisatorisch, of… maakt niet uit, als het maar met Circulatie Mini Volleybal te maken heeft!

 Verwachting: afgelopen rond 13.00 uur.
Zoals we nu weten zullen van Atalante 9, en van Isala, Voreo en The Weekenders minimaal 4 deelnemers aanwezig zijn. Van BK zo’n 15.
Onderstaand nog een keer het programma van Adrie’s clinic: 

Voor de clinic (training met uitleg) lijkt me interessant om door de 6 niveaus te lopen en te zien waar de zwaartepunten liggen in de opleiding.

Wat zijn de  algeheel motorisch kernpunten voor de verschillende niveaus?
Hoe leren kinderen? (didactiek)
Wanneer haal ik de hoogste leereffecten?
Werken we allen in de de regio met het succesvolle

 8 puntenconcept?
Werken we met de juiste parameters?
Welke methodieken hanteer ik voor korte en lange termijn?
Acties en na-acties verhogen weerstand en dynamiek?
Werken we in regio aan eenheid van techniek?

Ik streef ernaar zelf 4 kinderen mee te nemen ! (Kampioenen van regio Zuid )
Dus…
Tot ziens zondag 26 augustus!

02-05-2007

‘Ik zie deze reis naar Malawi als één groot avontuur’

Woensdag, 2 mei 2007 - CUIJK - Volleybalgoeroe Adrie Noij begeeft zich op een nieuw, internationaal avontuur. Van 4 tot 17 mei geeft de Cuijkenaar in Malawi in Afrika volleybalclinics. ‘Ik ga daar als een soort volleybalmissionaris naar toe.’ Door Rian Weemen.

Komende weken wacht Adrie Noij de ervaring van zijn leven. De Cuijkse volleybaltrainer vertrekt vrijdag naar Blantyre in het Afrikaanse Malawi om daar zijn circulatieminivolleybal wortel te laten schieten. „Ik ben uitgenodigd door Ton Epping van de stichting Samaritan. Ton heeft de afgelopen twee jaar al vaker volleyballes gegeven in Malawi, maar wilde dat ik deze keer ook mee ging. Het lijkt me heel indrukwekkend om dit mee te maken. Ik zie het als één groot avontuur”, aldus de volleybalgoeroe die vorige week het seizoen met Activia afsloot.

Noij is de grondlegger van het circulatieminivolleybal. Een spelvorm waarbij kinderen tussen zes en twaalf jaar spelenderwijs de grondbeginselen van de volleybaltechnieken onder de knie krijgen. Groot voordeel van het circulatievolleybal is dat kinderen hiermee al spannende wedstrijden kunnen spelen en in zes niveaustappen richting het reguliere volleybal worden geleid.

De kinderen spelen op een derde van een normaal speelveld met een net dat op twee meter hoogte hangt. In het beginstadium mogen de kinderen de bal vanuit elke positie ingooien en vervolgens vangen. Later wordt de specifieke volleybaltechniek steeds verder verfijnd.

De spelvorm heeft eerst in Nederland en later ook in bijna alle Europese landen furore gemaakt. In de afgelopen jaren merkten de Nederlandse clubs dat ze zeker ook in de jongste categorie sporters ledenaanwas kregen door het circulatieminivolleybal.

Het is de bedoeling dat Noij in Malawi aan zo’n vijftig geoefende volleyballers - onder wie spelers van het nationale team - volleybalclinics gaat geven.

Zij moeten er vervolgens weer voor zorgen dat de inmiddels wereldwijd befaamde volleybalmethode van Noij aan de Malawiaanse kinderen wordt doorgegeven. „Eigenlijk ga ik daar als een soort volleybalmissionaris de volleybalsport promoten. Ik zie het al helemaal voor me. Op m’n oude dag zie ik het Malawiaanse volleybalteam op de Olympische Spelen en dan zeg ik: ‘Ik weet nog hoe ’t allemaal is begonnen...”, lacht de Cuijkenaar.

Epping liet Noij ter voorbereiding op de reis enkele videobanden zien, om alvast een indruk te geven van de situatie in het Afrikaanse ontwikkelingsland. „Daar hoorde ik de kinderen op zingen: 'Thank you, Mister Adrie!'. Toen ik dat hoorde voelde ik me een echte weldoener. Die kinderen klappen, lachen en zingen omdat ze het zó ontzettend geweldig vinden om te mogen volleyballen.”

En dat is ook precies de reden waarom Noij besloot dit avontuur aan te gaan. „Ik ben eigenlijk helemaal geen wereldreiziger. Sterker nog: ik heb al snel last van reisziekte. Maar bij dit project in Malawi had ik het gevoel: dit móet ik gewoon doen. Dit is echt geweldig voor die kinderen. Ik heb met Activia een topseizoen gedraaid in de competitie, maar deze reis naar Malawi wordt voor mij echt het hoogtepunt van het seizoen.”

Noij en Epping verblijven in Malawi bij een Nederlandse broeder die daar een missiepost bemant. „Hij woont heel primitief in vier aan elkaar gelaste containers”, weet Noij.

Tijdens de clinics krijgen de Nederlanders assistentie van een Malawiaanse kolonel. „Hij krijgt speciaal voor ons bezoek vrijstelling van het leger om ons te assisteren als tolk. In Malawi wordt naast Engels namelijk ook Chichewa gesproken en daar kunnen wij natuurlijk weinig van maken.”

Om het volleyballen in Malawi mogelijk te maken worden er regelmatig vanuit Nederland materialen naar het Afrikaanse continent verscheept.

„Die materialen – zoals ballen, netten en kleding – krijgt de stichting Samaritan van Nederlandse volleybalverenigingen die nieuwe spullen hebben aangeschaft en de oude niet meer gebruiken. In Malawi zijn ze daar natuurlijk dolblij mee. Met alles wat ze krijgen overigens. Daarom zorg ik er ook voor dat mijn koffer bomvol zit met kleren en spullen die ik daar achter kan laten.”

De stichting Samaritan in Woerden ondersteunt projecten ten behoeve van straat- en weeskinderen in Malawi. Dit gebeurt middels het verzamelen van fondsen waarmee voeding, kleding, schoolbenodigdheden, gezondheidszorg en sportactiviteiten kunnen worden betaald.

Ton Epping van Samaritan heeft inmiddels al drie keer leerkrachten van lagere scholen getraind en gecoacht om met kinderen van zes tot twaalf jaar circulatieminivolleybal te spelen.

Dit project wordt gesteund door de interkerkelijke organisatie voor ontwikkelingssamenwerking ICCO. Om het volleyballen in Malawi mogelijk te maken verzamelt de stichting in Nederland ballen, netten en sportkleding. Indien uw vereniging hier ook aan wil bijdragen, kan men een e-mail sturen naar ton@ritoewoe.nl .

Krantenartikelen

Eerbetoon aan Cuijkse volleybalprofessor

Door HENK BALTUSSEN

Het gebied rond Boxmeer en Gennep is de bakermat van het circulatieminivolleybal. Bedenker hiervan is Cuijkenaar Adrie Noij die in sporthal Sportvillage in Boxmeer een droom zag uitkomen. Sportshirts tot op de knieën, kniebeschermers die de benen vrijwel geheel bedekken, zweetbandjes om beide polsen, de clubnaam en de Nederlandse vlag op de wangen geschilderd, het is duidelijk, de jongste volleybaljeugd is helemaal klaar voor de strijd tijdens het eerste internationale circulatieminivolleybal (cmv)-toernooi. Glunderend bekijkt Adrie Noij in sporthal Sportvillage de vier tegen vier-wedstrijdjes. Hij kan de speltechnieken waarvan de kinderen gebruiken maken dromen. Niet vreemd. De Cuijkenaar is immers de bedenker van circulatieminivolleybal, een uitgekiende methode waarbij de spelregels in dienst staan van het spelplezier. De jongsten (6 jaar, niveau 1) vangen en gooien de bal naar elkaar en over het net, de 12-jarigen (niveau 6) spelen volleybal zoals het uiteindelijk hoort. "Uit onvrede met het statische karakter van het jeugdvolleybal van eerst en het geen competitie kunnen spelen van de jongste kinderen, is mijn methodiek ontstaan", legt Noij uit. "De basisbewegingen van volleybal worden spelenderwijs aangeleerd. Dat het werkt is in de achterliggende jaren bewezen."

De verschillende cijfers bewijzen het gelijk van Noij. Zeven jaar wordt in deze regio circulatievolleybal gespeeld. Het aantal miniteams steeg van 50 naar ruim 250. De Nederlandse volleybalbond (NeVoBo), heeft de Noij-methode omarmd en de spelvormen in 2002 landelijk ingevoerd. In Denemarken en IJsland worden inmiddels ook cmv-competities gehouden. In tal van andere landen proberen 'Noij-volgelingen' cmv bij clubs en bonden te introduceren. Dat is bij het toernooi in Boxmeer merkbaar. Teams uit België en Duitsland behoren tot het deelnemersveld. Uit het Poolse Proszowice (bij Krakow) hebben twintig meisjes de achttien uur durende busreis naar Boxmeer ondernomen. "We hebben het er graag voor over". glimlacht de zeventienjarige Pavel Kahan die de groep begeleidt. "Circulatievolleybal is 'a fantastic way' om kinderen goed volleyballen te leren. In Polen is het amper bekend. Wij hebben al vaker contact gehad met Adrie. Overigens is onze methode niet exact hetzelfde. Maar dat is het mooie van zo'n toernooi als dit. Je hebt het met elkaar erover, je ziet vanalles, en je wisselt ideeën uit. Dat maakt zo'n reis de moeite waard. Deze meisjes trainen zowel op school als bij onze club Pogon Opatkowice. De meesten trainen vijf keer per week. Op de lagere school kan volleyballen, als kinderen dat willen, onderdeel van de gymles zijn."

Het Poolse Pogan Opatkowice maakt deel uit van het 112 teams tellende deelnemersveld van het cmv-toernooi. "We hebben dertig teams op de wachtlijst moeten zetten", vertelt Sjaak Janssen uit Helmond, de voorzitter van de toernooi-organisatie. "Dat geeft de populariteit van circulatievolleybal aan. De regio Boxmeer loopt wat dat betreft voorop in Nederland. In de hele wereld, kun je wel zeggen. Nergens is de groei van mini-jeugd zo spectaculair als hier. In de regio Helmond wordt minder aan de weg getimmerd. Jammer, het is een geweldig methode."
Janssen (52) kan het weten. Hij trainde tientallen jaren de jeugd van het Helmondse Polaris. "Ik vind het goed aanleren van techniek heel belangrijk. Daarom is het noodzakelijk dat alle clubs de methode van Noij gaan overnemen. Hij heeft bij Flamingo's in Genep bewezen dat zijn aanpak vruchten afwerpt. De jeugd van Flamingo's behoort al jarenlang tot de top van Nederland."

Noij lanceerde het idee voor het eerste internationale cmv-toernooi. Hij had een dergelijk jeugdtreffen al lange tijd op zijn verlanglijstje staan. "Geweldig dat het van de grond is gekomen", jubelt de hoofdopleider van Flamingo's Met de steun van negen commissieleden is het project werkelijkheid geworden. De naam Noij blijkt aantrekkingskracht te hebben. "Dit toernooi moet een klassieker worden", vindt Janssen. "We overwegen nu al om er vanaf volgend jaar een tweedaagse van te maken. Zo hoeven we geen teams teleur te stellen."

Willy Bongers, de eigenaar van Sportvillage, gelooft heilig in het volleybaltoernooi. Hij heeft kosteloos zijn accommodatie beschikbaar gesteld en daarbij vele euro's extra bijgelapt om de begroting sluitend te maken. "Het is een prachtig initiatief. Ik ondersteun het graag."

"Mensen zoals Bongers zijn hard nodig", zegt Janssen. "Anders hadden we dit nooit van de grond gekregen. Ik vind het ook leuk voor Adrie dat het is gelukt. Ik beschouw het als een soort eerbetoon aan hem. Hij betekent erg veel voor het jeugdvolleybal."

Daar is de NeVoBo inmiddels ook achter. Twee bondsbestuurders zijn naar Boxmeer gekomen om Noij de gouden bondsspeld uit te reiken. 'Dik verdiend', vinden ook de vele aanwezigen in Sportvillage. Ze hebben een staande ovatie over voor de Cuijkse volleybalprofessor.

Circulatievolleybal blijkt succesformule
Uit volleybalmagazine nummer 2 maart-april 2004

Na jaren van erosie, zowel aan de top als in het dal, bloeit er iets moois in volleyballand. Het spel voor de allerkleinsten is ingrijpend veranderd en dat heeft veel enthousiasme en nieuwe leden opgeleverd. Het succes van het circulatievolleybal is geen toeval, maar het gevolg van een uitgekiende strategie.
In de laatste decennia van de vorige eeuw deden de clubs hun best het minivolleybal (voor 8 tot 12-jarigen) zo goed mogelijk te organiseren. Maar echt leuk was het maar zelden. Er werd in de meeste regio's drie tegen drie of vier tegen vier gespeeld en het volleyballen bleef vaak beperkt tot opslaan en doordraaien. De goedwillende begeleiders die de kinderen in drie keer wilden laten spelen, moesten toegeven dat de winstkansen daardoor niet groter werden. Goed, de echte talentjes konden nog wel eens een aardig partijtje spelen, maar voor de gemiddelde mini was de officiële wedstrijdvorm gewoonweg te moeilijk. Alternatieve regels werden ingevoerd om het spel te verbeteren. Soms mocht tijdens een minitoernooi de eerste bal gevangen worden en af en toe moesten de kinderen persé in drie keer spelen om een punt te halen. De aanpassingen waren goed bedoeld, maar veroorzaakten een onoverzichtelijk geheel waarvan ze op het bureau van de NeVoBo in Woerden bepaald niet vrolijk werden.
 

Meer grip op jongste leeftijdsgroep.
Arnold van Ree (oud-international en de huidige assistent bondscoach bij de mannen) werkt bij de afdeling Volleybalstimulering van de NeVoBo en richtte zich in 2001 serieus op de jongste leeftijdsgroep. 'Het ging gewoon slecht bij de mini's,' kijkt hij terug. 'Het aantal leden in deze leeftijdsgroep nam af en dat was zorgwekkend. Ik kwam erachter dat er in de verschillende hoeken van het land op heel veel verschillende manieren werd gespeeld. Met de beste bedoelingen waren op veel plaatsen de regels aangepast en dat leidde tot erg veel variaties. Toen ik dertien verschillende manieren van minivolleybal had ontdekt, ben ik maar opgehouden met tellen. Duidelijk was dat er iets moest veranderen waardoor wij als bond meer grip zouden krijgen op de jongste leeftijdsgroep.'

Toen duidelijk was dat er iets moest gebeuren, probeerde de NeVoBo niet het wiel opnieuw uit te vinden maar werd eens goed gekeken in de regio's. Daarbij bleek dat in het zuid-oosten van Nederland al een vorm was ontstaan die wonderlijk goed bleek aan te slaan. Deze formule, die toen al de naam 'circulatievolleybal' droeg, was ontwikkeld door Adrie Noij, een professionele jeugdtrainer bij onder meer Flamingo's uit Gennep. 'Ere wie ere toekomt,' zegt Arnold van Ree in Woerden. 'Adrie Noij is de uitvinder van het circulatievolleybal en stond dus aan de basis van het huidige succes.'
 

Concurrentie met voetbal
ie met Adrie Noij over het jeugdvolleybal en het verenigingsleven begint, raakt niet snel uitgepraat. Deze man spreekt vanuit een schat aan ervaring en heeft een goed oog voor problemen en kansen. 'Als jeugdtrainer vij Flamingo's zat er bij mij veel onvrede omdat ik zag dat we de slag misten. Dat kwam doordat we een sport aanboden die voor tien- en elfjarigen eigenlijk nog te moeilijk was. Bovendien was het minivolley te statisch; er werd veel te weinig bewogen. Op die manier konden we de concurrentie met het voetbal natuurlijk niet winnen. Vooral die motorisch begaafde jongens liepen we mis omdat ze veel eerder bij een voetbalclub terecht konden.

Uiteindelijk ben ik bij mijn eigen club begonnen met een aantal spelvormen die eigenlijk ook één grote methodiek vormen om de technieken te leren. Zo leren kinderen het volleybalspel dus spelenderwijs.'  Het gaat te ver om de regels van de zes spelvormen (die samen het circulatievolleybal vormen) op deze pagina's helemaal uit te leggen. Maar op de website van de NeVoBo (http://www.volleybal.nl) zijn onder de knop 'circulatievolleybal' alle regels te vinden. Tijdens het eerste niveau wordt alleen gevangen en gegooid waarbij het bewegen een belangrijke rol speelt. Het laatste niveau (niveau 6) is het 'echte volleybal' in de vorm vier tegen vier. 'We zijn met deze spelvormen begonnen in de eigen club en deden niet meer mee met de gewone toernooien,' vertelt uitvinder Adrie Noij. 'Maar al snel werd duidelijk dat de kinderen dit erg leuk vonden en dat resulteerde ook in een flinke ledengroei. Verenigingen uit de buurt zagen het succes en wilden ook meedoen. Uiteindelijk speelden we circulatievolleybal in de hele omgeving. Dan heb ik het over 21 clubs in het gebied rondom Uden, Sambeek, Gennep, Cuijk en Grave. We begonnen daar in de jaren negentig met vijftig teams en tegenwoordig doen er tweehonderd teams mee.'
 

Ledenwinst
In 2001 werd het circulatievolleybal van Adrie Noij omarmt door de NeVoBo. Er werd een werkgroep gevormd met daarin ook Arnold van Ree en uitvinder Noij. Na wat kleine aanpassingen werd besloten de zes nieuwe spelvormen voor de jongste jeugd in heel Nederland te implementeren. Met succes. Bijna overal wordt tegenwoordig volgens de principes van het circulatievolleybal gewerkt en het enthousiasme is niet alleen voelbaar, maar ook meetbaar. 'In 2003 kende de leeftijdsgroep tot 12 jaar een ledenwinst van 6.500,' meldt Arnold van Ree. 'Dat is natuurlijk geweldig in een tijd waarin de sportbonden het erg moeilijk hebben om leden aan zich te binden.' Met genoegen telt Arnold van Ree de zegeningen van het circulatievolleybal. 'Bij hhet organiseren van wedstrijden weet nu iedereen in heel Nederland nu precies waar het om gaat als over de zes verschillende niveau's wordt gesproken. Bovendien is het vanuit de bond nu veel makkelijker om een opleiding voor trainers in het circulatievolleybal te verzorgen. Verder is dit ook een methode waarmee docenten in het basisonderwijs aan de slag kunnen. Vooralsnog werd het knap ingewikkeld gevonden om met volleybal aan te komen in het basisonderwijs, maar dat is nu veel makkelijker. Het systeem is verder enorm flexibel. Als kinderen aan een ander niveau toe zijn, kunnen ze zonder problemen doorschuiven, ongeacht hun leeftijd. Het eerst niveau kan al vanaf zes jaar worden gespeeld.' Als laatste noemt van Ree een facet dat iedereen zal onderkennen die het circulatievolleybal van dichtbij meemaakt. 'De kinderen vinden het harstikke leuk. En als het goed is leren ze er nog beter door volleyballen ook, waardoor de overstap naar de C-jeugd makkelijker wordt. Maar dat gaan we nog nader onderzoeken. We richten onze blik nu vooral ook op de C en B-jeugd en willen weten of de spelvorm, de organisatie en de uitstraling ook hier verbeterd kan worden'.

Ondertussen zit Adrie Noij in het zuiden van het land niet stil. Hij maakt zicht - naast zijn werk voor verschillende volleybalclubs - onder meer sterk voor professionalisering in de volleybalsport. Dit ook omdat zijn circulatievolleybal in goede aarde valt, wanneer de jongste jeugd te maken krijgt met goede trainers. 'We moeten af van dat amateuristische sfeertje in het volleybal, waarbij Huub uit heren 7 en Annie van de recreanten de jeugdtrainingen verzorgen. Op die manier verliezen we het van professioneel georganiseerde sporten als bijvoorbeeld tennis. We moeten niet bang zijn de contributie omhoog te doen, als we maar meer kwaliteit bieden. In een goede vereniging is een professional de spil waar alles om draait.'

Tekst: Willem Held

‘VCV noteerde in die twee jaar in totaal 65 nieuwe leden, waarvan een kwart jongens.’ Lovink is trots op de spectaculaire stijging van het aantal jeugdleden en nog steeds enthousiast. ‘Ik nam er zelfs een week vakantie voor op’, zegt hij lachend.